| | |
به نام خداوند رحمتگر مهربان | | بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ |
آنگاه كه خورشيد به هم درپيچد (۱) | | إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿۱﴾ |
و آنگه كه ستارگان همىتيره شوند (۲) | | وَإِذَا النُّجُومُ انكَدَرَتْ ﴿۲﴾ |
و آنگاه كه كوهها به رفتار آيند (۳) | | وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿۳﴾ |
وقتى شتران ماده وانهاده شوند (۴) | | وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿۴﴾ |
و آنگه كه وحوش را همىگرد آرند (۵) | | وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿۵﴾ |
درياها آنگه كه جوشان گردند (۶) | | وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿۶﴾ |
و آنگاه كه جانها به هم درپيوندند (۷) | | وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿۷﴾ |
پرسند چو زان دخترك زنده بهگور (۸) | | وَإِذَا الْمَوْؤُودَةُ سُئِلَتْ ﴿۸﴾ |
به كدامين گناه كشته شده است (۹) | | بِأَيِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ ﴿۹﴾ |
و آنگاه كه نامهها زهم بگشايند (۱۰) | | وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿۱۰﴾ |
